| |
 1.
De kroniek van Arbela[1]
: "En in unanimiteit, kozen ze allebei uit het
hele volk Papa, de Arameeër, een slim en wijze man."
De eerste bisschop (= papa) van Seleucia- Ctesiphon
was ingewijd in 291 na. Chr.
2.
Simon Bar Sabbae (†
344), was bishop and the second catholicos of Seleucia-Ctesiphon after
Papa. He was killed by King Shapur II. On the martyrdom of Simon Bar
Sabbae and his companions we read[2]:
Simon
Bar Sabbae (†
344), was bischop en de tweede Catholicos van Seleucia- Ctesiphon na Papa. Hij werd vermoord door koning Shapur II. Over de martelaarschap
van Bar Sabbae en zijn
metgezelen lezen we:
- "En vanuit
Khuzestan [de vroegere Elam] schreef hij [Koning Shapur II] een
verklaring aan de bestuurders van Beth-Oromoye"
- "Deze (zaken) werden
geschreven door koning Shapur [II; 309-379 AD] van Khuzestan aan
de bestuurders van
Beth-Oromoye."
- "Maar dat de
verleider ook kwam naar [de stad van ] Mahuze, dat behoort tot
Beth-Oromoye,
en verleidde groot aantal van Joden."
- "Dan, opeens, een
derde verklaring werd gestuurd door koning Shapur [II; 309-379 AD]
vanuit Khuzestan en kwam tot de bestuurders van
Beth-Oromoye."
“Beth-
Oromoye” = “Beth- Aramaya” is het gebied in de
omgeving van de Oost- Aramese patroirachele zetel van
Seleucia- Ctesiophon. Het is zeer pijnnlijk om te zien
dat vanwege nationmalistische/fanatice redenen, de naam van de vroegere
Oost- Syrische kerk is veranderd in "Assyrische
Apostolische kerk van het Oosten". Zeer triestig!
3.
Relatie tussen Isho Yahb en Koning Khosrau II Parvez.
In Syrisch (Aramese) tekst uit 7e eeuw, lezen wij
over de relatie tussen de bisschop van Syrië, Isho Yahb, en de Perzische
Koning Khosrau II. Parvez (590-628):
“Yeshu Yahb werd
respectvol behandeld gedurende zij leven, door de koning zelf en zijn
twee Christelijke vrouwen, Shirin de Aramese en Mary de Griekse”.
4.
De Katholikos-Patriarch Timotheos I van de Oost-Syrische (Nestoriaanse)
kerk (geboren in
Hazza
(Erbil), Irak,
†
9-1-823)
schreef tot de
Oost-Syrische bisschoppen over de bisschop Mor Yeshu'zkho:[4]
“Mor
Yeshu'zkho de Aramese episcopos van (de stad) Seleucia……
Over
de Katholicos-Patriarch Dodyeshu zegt dezelfde schrijver:
,, Dodyeshu
' de Arameeër….”
Het verbazingwekkende
feit is dat deze Patriarch van de Oost-Syrische kerk het woord,, Arameeërs”
gebruikt ter identificatie van ons volk van de (“Nestoriaanse) kerk van
het Oosten, in plaats van het gebruikelijke woord “Syriërs”
ter aanduiding van ons volk.
Het
is daarom buitengewoon triest om te zien, dat de naam van de Oost-Syrische
(‘Nestoriaanse’) kerk sinds 1976 is veranderd in “Heilige
Apostolische Katholieke Assyrische kerk van het oosten,” terwijl
vele kerkvaders van deze gemeenschap van hun Aramese oorsprong
getuigen.
Over de beroemde bisschop Isaak de Syriër (of:
Isaak van Nineveh
?
700) zegt hij:
,, Deze bruikbare Mimro
(sermoen) van Isaak de Syriër is klaar, Zijn gebeden zij met ons.”
Patriarch Timoteus gebruikt het woord “Syriër”
hetgeen duidelijk maakt dat voor deze geleerde het woord
Syriër en Arameeër synoniemen
zijn voor een en dezelfde volk.
5.
Theodor Bar Koni, (†
845 in Syrië) was een van de 42ste martelaren van Amorion. In
zijn boek “Scholion”zeght hij[5]:
“Wij weten dat Abraham
een Syriër was”
6.
De
Oost-Syrische Bisschop
Yeshu‘dad uit Haditha (Irak, †
853) zegt in zijn
boek “Het Licht der Wereld”
[6]:
“De
Griekse vertaling [= Septuagint]
noemt iedere Aram en Arameeërs ‘Syriër’. Als gevolg hiervan werd
Aram de vader van de Syriërs. Om deze reden werden degenen, die in
Mesopotamië leefden, Arameeërs
genoemd.”
7.
De Oost-Syrische Bisschop
Bar Bahlul uit Bagdad (†963),
legt in zijn woordenboek de naam ‘Syrië’ als volgt uit[7]:
“Voorheen
werden de Syriërs ‘Arameeërs’
genoemd, maar toen ze onder heerschappij van (koning) Cyrus kwamen,
werden ze Syriërs genoemd.”
Bar
Bahlul zou wellicht ontstemd zijn als hij geweten zou hebben, dat de naam
van zijn kerk in 1976 in Katholieke
Assyrische kerk van het Oosten veranderd zou worden.
8. Catholicos- Patriarch
Elias I van Tirhan (1028-1049), ook wel genoemd Elias van Nisibis en
Elias Bar Senaya, van de Oost-Syrische Nestoriaanse kerk identificeert
zichzelf in zijn Grammatica boek van het Syrische taal als een,,
Syriër”. Hij zegt,,
Maar wij, de Syriërs” [8]
8.1
In zijn "Geschiedenis" de kroniek schrijft hij [8.1]:
"Abu Mansur Sa'id
regeerde de gebieden van
Beth Oromoye."
Over Al-Hajjaj zegt hij:
”Al-Hajjaj gaf de
opdracht zodat Christenen geen enkel kerkleider zullen inwijden en de
kerk van het Aramese land bleef zonder overhead tot de dood van Hajjaj.”
9.
De
oost-Syrische of de Oost-Aramese bisschop Solomon uit Basra zegt in zijn
boek,, Het boek van de Bij” (geschreven in 1222):[9]
,,
Sprekend over
de tekst hetgeen was geschreven in Grieks, Hebreeuws en Latijn en
geplaatst boven het hoofd van Christus; er was geen Aramees geschreven
op de tablet; daar de Arameeërs of Syriërs geen deel hadden in (het
vloeien) van Christus’ bloed; maar alleen Grieken, Hebreeërs en Romeinen;
Herodes de Griek en Kajafas de Hebreeër en Pilatos de Romein. Vandaar,
toen de Abgar de Aramese koning van Mesopotamië (hiervan) hoorde, werd hij
toornig..........
De
oost-Aramese “Chaldese” schrijvers
10.
De oost-Aramese “Chaldese”
Patriarch Joseph (1681-1695) uit Diyarbekir (1683) schreef een liturgische boek
getiteld,, De Heilige kerk van de
Oost- Syriërs”
11.
Mor Touma Audo, geboren in Alqosh (Irak) in 1855 en werd vermoord in
1917; was de bisschop van Urmia (Iran) en een bekende
woordenboekschrijver.
In zijn woordenboek “Schat van de Syrische Taal”
(1897) zegt hij[11]:
-
Het is bekend bij
de geleerden dat de Syrische taal was in die tijd het gesproken taal
van de bevolking die leefde in grote aantallen in het oosterse
gebieden, dat is Syrië, Bethnarin, Assyrië en het land van Sinear en
z’n omgeving
-
Al deze gebieden
werden genoemd
Beth Aram (= Huis van Aram) door de Joden, zoals het wordt
uitgelegd in het oude Testament.
-
Omdat Aram, de zon
van Sem, regeerde over hen (=gebieden) en bevolkte hen met zijn
nakomelingen. Dat is de reden dat de Syrische taal in het oude
Testament niet wordt genoemd; maar Aramees. Dat is de originele en
de eerste dat ons bekendmaakte….
-
Het Chirstelijke
leer bloeide eerst in dat deel van
Beth Aram
dat wordt genoemd Syrië, vooral door de Grieken, en
voornamelijk floreerde in Antiochië, de moeder van alle steden, waar
de discipelen voor het eerst Christenen werden genoemd.
-
Al de mensen uit
Beth Aram die Christenen werden, werden Syriërs genoemd.
12.
Gevargis Abd- Ischo
V, Patriarch van Babylon (1894-1899)
zegt in een brief aan zijn bisschoppen[12]
,, De
algemene brief aan de Syrische broeders die Nestorianen worden
genoemd”
13. Metropolit Aday
Sher, geboren in 1867 in Saqlawa [Iraq] en vermoord in 1915 werd de
bisschop van Se’ert [Turkije].
In zijn boek “Chaldo en Athur” schrijft hij[13]:
Zij (= Syriërs) werden
Arameeërs genoemd vanwege hun relatie met Aram, de zoon van Sem, die
zich in dit land vestigde het bevolkte met zijn nakomelingen”.
13.1 Over Tur Abdin zegt hij
13.1]:
“De eerste bewoners
van Tur Abdin ware Arameeërs, daar het hele berg Masios bewoonden… “
14.
Ya‘qob Avgin (= Eugene) Manna (1867-1928) geboren in Beth Qopa (Irak)
was de bisschop van Basra (Irak) en schreef vele boeken en een
woordenboek Aramees- Arabisch. In zijn boek “Mooi Tuinen”
[14] zegt hij:
“Alle Oost en
West Syriërs werden Arameeërs genoemd; dat wil zeggen de kinderen
van Aram”.
14.1
In zijn Aramees- Arabisch woordenboek zegt hij
[14.1]:
-
“Het volk van
Babylon en Assur, die Arameeërs zijn. De landen van Babylon en Assur
werden altijd
Beth Aramaye,
genoemd, dat betekent het
land van de Arameeërs
-
“De Syriërs, hetzij
uit het Oost of uit het Westen, werden in vroegere tijden in het
algemeen geen Syriërs genoemd; maar Arameeërs als volgelingen van
hun stamvader Aram, de zoon van Sem; de zoon van Noach. De naam
‘Syrisch’ dateert uit rond 400 of 500 v. Chr.
-
“De term Syriërs
werd ingevoerd door de Oost- Arameeërs (Chaldeeërs en Assyriërs)
na Christus door de Apostelen die deze gebieden hadden gekertend.
14.1 Hanna Aydin citeert Manna
en zegt [14.2]:
-
De mensen van
Babylon en Assur; zijn Arameeërs zijn. De landen van Babylon
en Assur werden altijd Beth Aramaye genoemd, dat betekent
het land van de Arameeërs
-
De verfrissende
weiland/grasland van het literatuur van de Arameeërs.
-
De gids van het
Aramese Chaldese taal.
-
De rite van het
mysterie van het heilige doop volgens het gebruik van de heilige
kerk van de Oost-Syrische Chaldeeërs
-
Het liturgische
boek van de speciale dagen van het hele jaar volgens het gebruik van
de heilige kerk van de Oost-Syriërs Chaldeeërs
Voetnoten
[1] The Chronicle of Arbela, translated by Peter
KAWERAU, english translation by Timothy KRÓLL LOVANII IN ÆDIBUS E.
PEETERS 1985 p.26
[2] Syriac Manuscripts from the Vatican Library;
Volume 1, VatSyr. 161, number 3. Martyrdom of St. Simeon (Symeon bar
Sabba‘e), Bishop of Seleucia and Ctesiphon, and his companions. Fol. 20a. p.40, 46, 48
[4] Hanna Aydin, Die Syrisch- Orthodoxe Kirche von
Antiochien, Ein geschichtlicher Uberblick” Bar Hebrraus Verlag Glane-
Losser 1990, p.33-35.
[5] His book "Scholion", printed in 1910 in Paris, p.
113
[6] His book "The light of
the world", printed in Louvian, Belgium in 1950, page 16
[7] R. Duval (ed.), Lexicon Syriacum, Paris,
1888-1901, under "Suryoyo"
[8] see [4]
[8.1] Elie, Enque de nisibe chronologie, p.142
[9] The Book of the Bee, edited and translated by
Earnest A. Wallis Budge, M. A. [Oxford, the Clarendon Press] 1886, chapt.
XXIII, p. 38, 99
[10] see [4]
[11] Treasure of the Syriac Language by Thomas Audo
Metropolitan of Urmia, Part I-II. ND Verlag Bar
Hebräus, Losser-Holland 1985, preface
[12] see [4]
[13] Sa Grandeur Mgr. Addai Scher, De La Chaldee Et De
L’assyrie Vol. 2, (Imprimerie Catholique, Beyrouht, 1913), 5
[13.1] Quoted by bishop Julius Cicek in his
introduction of Suleyman Hinno's "Gunhe d-Suryoye d-Tur Abdin", Bar
Hebräus-Verlag, 1987
[14] Asmar Al-Khoury:
History of the Syriac people in Beth Nahrin, part I, Sweden 1988
[14.1] Bishop J.E. Manna,
Chaldean-Arabic Dictionary, Babel Center Publications. Beirut 1915, p.
11-21
[14.2] see [4] |
1. St.
Afrem the Syrian (†
373),
the Harp of the Holy Spirit, the famous Church father of the Syrian Church
of Antioch, says about the famous Bar Dayson (154- 222 A.D) of Edessa,,
Bar Dayson the Aramean Philosopher” [1]
1.1
Hij spreekt van
Aram-Nahrin (=
Mesopotamie) als ` Onze land" op
diverse plaatsen[1.1]
1.2 In zijn
verhandeling tegen de beroemde filosoof Bardaison uit
Edessa (Urfa) schrijft hij[1.2]:
- "Maar
de filosoof van
de Arameeërs maakte zichzelf mikpunt van spot onder de Arameeërs en
Grieken.
-
“Omdat ‘licht’ in de
Aramese taal wordt als mannelijk genoemd, en ‘oog’ vrouwelijk”
- "Hij, Bardaison,
noemt de mana vrouwelijk in de Aramese taal” "
1.3 In een andere verhandeling
tegen Mani zegt hij: [1.3]
“.. en daar eindigde de
constructie van de Aramese filosoof”
1.4 Over Jezus en de
genezing van de dochter van de Kanaanese vrouw zegt hij in zijn verzoek
tot de Heer [1.4]:
“Dokter die in
barmhartigheid het meisje genas die
een dochter van de Arameeërs is; genees
onze zielen”
2.
De geleerde Jacob van Serugh (Sürüç,, Turkije,
†
512) omschrijft St. Afrem de Syriër(†
373) in een hymne ter verering van de Aramese
natie tegenover de Griekse en zegt[2]:
-
“Deze
Afrem werd de kroon van glorie voor alle Arameeërs en door
hem naderden zij de geestelijke glorie. Hij die een groot redenaar
was onder de Syriërs.”
-
“Hij die de Syriërs
overal heeft verhoogd, en vandaar hebben wij van hem geleerd om de
Heer te bezingen met zoetige zangen”.
-
“Hij die verrukkelijk
in z’n geest staarde over de grote Mozes, en na het voorbeeld van de
Hebreeuwse vrouwen, leerde hij de Aramese vrouwen om te
prijzen met hun Madrashe”.
2.1 In zijn homilie over Aday en
koning Abgar schrijft hij[2.1]:
-
"[De Patriarch] Jacob en [de apostle] Aday werden gezonden
naar Aram-Nahrin, zodat zij zowel het nieuwe als het oude
testament zouden vervullen ."
- "Aday zelf kwam ook naar
het land Bet- oromoye, zodat deze symbolen opgetekend door Jacob
door hem zouden worden vervuld. En zodoende opende in Urhoy een
groot fontijn van levende wateren"
2.2
In
zijn homilie over Urhoy en Jeruzalem (zegt hij):
[2.2]
"De donkerheid van de wereld en zwartheid van
Abgar, de zoon van de Arameeërs,
de wereld van donkerheid werd licht door Abgar in Christus"
2.3 Over
Edessa (SanliUrfa) zegt hij
[2.3]:
"De dochter van de
Arameeërs, ofschoon
terughoudend, hoorde zijn leer".
2.4
In
de homilie over “Guria en Shamuna”, de martelaren uit de omgeving van
Edessa (Urfa) zegt hij [2.4]:
"Twee
kostbare Parels, die een sieraad vormden voor de bruid van mijn
heer Abgar, de zoon van Arameeërs ,
3.
Philoxenos van Mabugh, geboren in het midden van de 6e eeuw in Tahal in
de provincie van Beth Garmai en overleed op 10 December in Philippopolis in
Thrachie, was een van de grootste kerkvaders. Hij studeerde samen met
St. Jacob van Sarug in Edessa en in het klooster Mor Gabriel in Tur Abdin.
In een van zijn schriften zegt hij[3]:
"De term roeren of mengen
wordt in de meeste boeken geschreven door onze kerkelijke vaders,
ongeacht of ze Arameeërs of Grieks zijn".
4.
Johannes van Beth Rufina, priester in Antiochië en
discipel van de grote anti- Chalcedonianse leider Petrus de Iberian
(417-491), schrijft over het leven van St. Abhai, de bisschop van Nicea[4]:
- 1. "In beide geleerde scholiastischme waren ze onderwezen, in
het Aramees dat ook Syrisch
wordt genoemd en in Grieks dat wordt Roemeins genoemd"
- 2. "In die tijd leerden
ze om de wetenschap voort te zetten in deze verklarende Aramees, dat
wil zeggen Syrisch".
- 3. "Na de vloed in de
dagen van Noach, de bewoonden Arameeërs Beth Nahrin".
- 4. "Vele van de
kinderen van Aram waren onderwezen in Griekse taal"
Zijne Heiligheid Patriarch Michael de Groot
reviseerde het levensverhaal van St. Abhai in 1185.
5.
De 6e eeuwse historicus en bisschop Simon van Beth Arsham, dat
was gelegen in
Seleucia- Ctesiphon, was een beroemde man die discipelen
maakte en drie grote en beroemde mannen onder Magiers doopte, zegt in
een brief omtrent Barsauwmo en de ketterijen van de Nestorianen [5]:
"In de dagen van de
Katholikos Babai de ketterijen van de discipelen van Paulus van Samosata
en Diodorus uit Tarsus staken de kop op in het land van
Beth Oromoye".
6.
St.
Jacob
van Edessa (Turkije, Urfa, †
708 )
zegt over ons volk:[6]
“Het
is op deze manier, dat wij Arameeërs,
dat wil zeggen Syriërs…”
6.1
Over de
Syrische taal schrijft hij in zijn book "De zes dagen" :[6.1]
"De Syrische taal, dat is
het Aramees".
7. De anonieme (schrijver) van Zuqnin,
dichtbij Amid [Turkije] schrijft in zijn Syrische wereld kroniek van ca.
775 na. Chr. over het jaar 504-505
:[7]
"Het jaar achthonderd en
zestien: De Romeinen richtten een ravage aan in het hele Perzische
territorium van Nisibin tot aan de grenzen van
Beth Aramaye, moorden,
vernietigen, gevangen nemen en plunderen".
7.1 Over de
misleider verschenen in het Westen en verleidde en doodde velen onder de
Joden: [7.1] "Hij
ging naar het binnenland van
Beth Aramaye, dat was onderdompelt
in alle soort kwaden van toverij en wijdde zich in toverij en alle
soorten duivelse trucjes"
7.2
In relatie to Jazira (Tigris?), de term
refereert aan de boven Mesopotamie van Oesroen in het Westen tot de berg
Sinjar in het Oosten, die het land van de Syrisch sprekende Christenen
is :[7.2]
"... het land die de taal
spraak van de
kinderen van Aram"
7.3 Over
Moslim Arabieren die met Christelijke vrouwen trouwden: [7.3]
"Voor wat de mensen die (een
Syrische) vrouwen trouwden, Syrische kinderen verwekten, en vermengde
met de Syriërs en van wie niemand in staat was om te onderscheiden
van de Arameeërs, kwam hij snel over hen te weten".
8. Patriarch Dionysius
(†845)
van Tellmahre, dichtbij ar-Raqqa bij de Balikh Rivier, schrijft in zijn
kroniek:[8]
"Figuurlijk noemen iedereen 'Syriërs'
die Aramees spreken, zowel ten westen alsmede ten oosten van Eufraat,
vanaf de Middlelandse zee tot aan Perzie... Urhoy (= Urfa) is de
thuisland van van de Syrisch- Aramese taal.'
9.
De monnik Anton
uit Tagrit (Irak, †
840-850) over Wafa de Arameeër:[9] “Het vijfde kwartet van de poëzie is
gewoonlijk gecomponeerd uit zes of zeven strofen, waarvan het nummer soms
toe- of afneemt. Dit kwartet behoort tot een man genaamd Wafa, een
Aramese filosoof.”
10.
Mozes Bar Kepha (Bar Keepho), een geroemde bisschop en schrijver, geboren
in Balad (dichtbij Tigris) in 813 en overleden in 903, zegt in zijn boek
"De Zes Dagen":
[10] "Mor
Philoxinos zei ook dat de vertaling van de Bijbel word genoemd "De
Simpele (Peshitta)", hetgeen was vertaald in ons Aramese taal door
Agolas en Soomkhos"
11.
Dionoysius
Bar Salibi de bisschop van Amida (Diyarbakir, Turkije †
1171), ook wel “de ster van de
12e eeuw”
genoemd, zegt in
zijn polemiek “Tegen
de Armeniërs”:
“De
Armeniërs zeggen: ‘Van wie zijn jullie afkomstig – jullie die van
oorsprong Syriërs zijn?’ Tegen hen zeggen we: ‘U weet zelf niet van
wie u afkomstig bent. Het zijn wij (de Syriërs), die uw schrijvers hebben
onderwezen (verlicht) en hen hebben geopenbaard, dat u afkomstig bent van
Togarma… Wat ons Syriërs betreft, wij zijn nakomelingen van Sem en
onze vader is Aram, de zoon van Kemuel, en vanwege deze naam
‘Aram’ worden we soms in de boeken ook wel Arameeërs genoemd’.”
11.1
Tegen de Melkiten zegt hij in zijn boek "Discussies":
[11.1]
- 1. "Zelfs de naam "Syrisch",
die U van ons hebt overgenomen, is hoger, omdat deze naam is
afgeleid van "Suros", die in Antiochië regeerde en na hem het
land Syrië is genoemd, zoals Uw nationale naam afgeleid is van de
heidens 'Yawan'
- 2. "Als Yawan, de vader
van de Grieken, was geboren vóór
Aram onze vader, daar zou een reden kunnen zijn voor
discussie.... "
- 3. "Omdat we Syriërs
de kinderen van Aram zijn ......"
- 4. "Wij laten zien dat
onze naam meer waardig is dan de Uwe..."
12.
Patriarch
Michaël de Grote uit Militene (Turkije, Malatya, †
1199) zegt:[12]
“De kinderen van Sem zijn .....
de Chaldeeërs, de Ludiërs en de
Arameeërs welke de Syriërs zijn, de Hebreeërs en de Perzen.”
Dezelfde schrijver zegt over de Mesopotamische geschiedenis:[12]
“De
koninkrijken, die in de oudheid zijn gevestigd door ons ras, de Arameeërs,
namelijk de nakomelingen van Aram, en Syriërs werden
genoemd….”
Deze grote geleerde uit de 12e eeuw beschouwt de hele
Mesopotamische geschiedenis als een deel van de Aramese
geschiedenis.
12.2 Over Mani zegt
hij:
[12.2] "Hij
stuurde uit diegenen die met Adai waren om te preken in Beth Aramaye"
Omtrent de vervolging van de Christenen in Perzie in
339-379 zegt hij:
".. De 40 jaren
onafgebroken vervolging
in het land van de Arameeërs"
13. De bekende West- Aramese Syrisch Orthodoxe
Mafriaan en geleerde
Barhebreaus uit Militene (Malatya, Turkije,
†1286)
-moderne wetenschappers noemen hem ook wel “de
bibliotheek uit de 13e eeuw”
vanwege zijn ontzagwekkende werken, zegt over de Syrisch- Aramese natie:
[13] "U
heeft mij niet gecorrumpeerd in de barbaarse, heidense astrologie,
maar U heeft mij gebracht naar de elegante Aramese- Syrische natie"
13.1
In zijn boek over komische verhalen, zegt hij:
[13.1]
"... laat dit boek een religieuze vriend zijn voor de lezer, of het
nu Moslim, Hebreeër of Arameeër of een man behorend tot een vreemd
land.'
13.2
In zijn commentaar op Genesis 10:22 zegt hij:[13.2] “…
en zijn [Sem] zonen (zijn) de Assyriërs, de Chaldeeërs, de Ludiërs, de
Syriërs, de Hebreeërs (en) de Perzen.”
Het is
uiterst merkwaardig, dat hij hier spreekt van ‘Syriërs’ en niet van
‘Arameeërs’, hetgeen aangeeft, dat de synonymie tussen ‘Arameeërs’
en ‘Syriërs’ welbekend was bij deze kerkvader. Er was simpelweg geen
discussie omtrent deze synonymie.
Voetnoten
[1] (C.W. Mitchell, S. Ephraim's Prose
Refutations of Mani, Marcion and Bardaisan (2 vols.; London &
Oxford: Williams & Norgate, 1912 & 1921), vol. II, p. 225)
[1.1] (See Sidney H. Griffith, "Julian Saba,
`Father of the Monks' of Syria," Journal of Early Christian Studies
2 (1994), esp. pp. 201-203)
[1.2] (C.W. Mitchell, S. Ephraim's Prose
Refutations of Mani, Marcion and Bardaisan (2 vols.; London &
Oxford: Williams & Norgate, 1912 & 1921), vol. II, p. 225.
See O. G. von Wessendonk, "Bardesanes and Mani,"
Acta Orientalia 10 (1932), pp. 336-363)
[1.4] See Priest Joseph Demir, Pentiqotho, 1981
Heilbronn, p. 202
[2] See Joseph P. Amar, A Metrical Homily on Holy
Mar Ephrem by Mar Jacob of Sarug (Patrologia Orientalis, vol. 47,
fasc., 1, no. 209; Turnhout: Brepols, 1995), #48, pp. 37ff.
[2.1] Syriac Manuscripts from the Vatican
Library: Volume 1, VatSyr. 117 number 108. On Addai the Apostle and
Abgar the King of Edessa. Fol. 268a, p. 537
[2.2] Words, Texts And Concepts Cruising The
Mediterranean Sea: Studies On The Sources, Contents And Influences
Of Islamic Civilization And Arabic Philosophy And Science :
Dedicated To Gerhard Endress On His Sixty Peter Bruns' Ein Memra des
Jakob von Serug Auf Edessa und Jerusalem, p. 546
[2.3] see [2.2] p. 549
[2.4] Text tr. A. Roberts and J. Donaldson
(eds.), Ante-Nicene Fathers, vol. 8 (1886);
See Syriac Manuscripts from the Vatican Library:
Volume 1, VatSyr. 117, number 224:On Shmona and Gurya. Fol. 551a, p.
1099
[4] Syriac Manuscripts from the Vatican Library;
Volume 1, VatSyr 37: Life of St. Abhai, Bishop of Nicea. Fol. 144b
(156b), p. 314, 315
[5] Syriac Manuscripts from the Vatican Library;
Volume 1, VatSyr 135, number 6: A letter by Bishop Simeon of Beth
Arsham concerning Barsauma and the heresies of the Nestorians. Fol.
24a , p. 56
[6] Saint James of Edessa his "History", p. 293
[7] The Chronicle of Zuqnin, Parts III and IV, english translation
by Amir Harrak [Toronto, 1999], p. 41
[7.1] see [7], p. 163
[7.2] see [7] p. 225
[7.2] see [7] p. 226
[8] Chabot Edition, Mar Michael the Great his
"History" about Patriarch Mar Dionyius Telemheery , page 522-524
[9] Monk Anton of Tigrit "The knowledge of
Eloqeunce", Chapter 5
[10] The Bishop Moses Bar Kepha: "The Six Days",
First article, Chapter 44, Chapter 45, 2e article, Chapter 45
[11] A. Mingana, The work of Dionysius Bar Salibi
against the Armenians, in Woodbrooke Studies, Vol.4, (Cambridge,
1931) p. 54
[11.1] A. Mingana, A Treatise of Bar Salibi
Against the Melchites (Cambridge, 1931), p. 57
[12] Syriac text of Chabot edition, published in
Paris 1899-1918, p. 3
[12.1] see [12], p. 23
[12.2] see [12], p. 748
[13] Bar Hebraeus, The book of the Rays, by the
Syriac Federation of Sweden, 1983, preface
[13.1] Bar Hebraeus, The Laughable Stories,
written off by Bishop Julius Cicek, Verlag Bar Hebräus, Losser-Holland
1984, preface
[13.2] World Chronicle of Bar Hebraeus, written
off by Malphono Barsaumo Dogan, Verlag Bar Hebräus. Losser-Holland
1987, p. 5 |
|
